همزن از سه جزء اصلی تشکیل شده است:
جزء موتور
موتور مجموعه همزن را به حرکت در می آورد. گشتاور مورد نیاز را برای القای جریان و برش به محیط در یک درجه کنترل شده تولید می کند. توان مورد نیاز یک همزن به عوامل زیادی بستگی دارد مانند:
1. ویسکوزیته، وزن مخصوص و محتوای جامد رسانه
2. سرعت یا دور در دقیقه پروانه
3. قطر پروانه
4. شماره برق پروانه
5. تعداد پروانه ها
جزء شفت
شفت به میل محرک موتور متصل می شود و گشتاور را به پروانه منتقل می کند. برای ساخت مجموعه شفت از کوپلینگ ها، کلاهک های انتهایی و سایر وسایل استفاده می شود. همچنین از آب بندی ها برای جلوگیری از تجمع مواد استفاده می شود.
جزء پروانه
پروانه حیاتی ترین جزء همزن ها در نظر گرفته می شود که الگوی جریان، کارایی فرآیند همگن سازی و پارامترهای اختلاط را تعیین می کند. مسئول اعمال انرژی مستقیم به مواد در حال مخلوط شدن است. در حین چرخش، جریان سیال و الگوهای برشی را القا می کند. این جزء اختلاط واقعی را انجام می دهد.
پروانه ها عمدتاً از هاب و تیغه ها تشکیل شده اند. توپی به طور مستقیم از طریق یک کلید شفت و یک پیچ گراب به شفت متصل می شود. تیغه های همزن با جوش یا پیچ به توپی متصل می شوند. اتصال جوشکاری بهداشتی تر است زیرا از ساخت مواد بر روی بست ها و اتصالات جلوگیری می کند. ممکن است بیش از یک پروانه در شفت همزن نصب شده باشد. تعداد پروانه ها به نوع پروانه، حداکثر ارتفاع محیط داخل ظرف، قطر ظرف و وزن مخصوص محیط بستگی دارد. این اطلاعات هنگام تعیین فاصله بین پروانه ها نیز ضروری است.
پروانه ها ممکن است به عنوان نوع باز یا دیسکی طبقه بندی شوند. یک پروانه با تیغه باز دارای تیغه هایی است که مستقیماً به شفت متصل می شوند. فضاهای باز بین هر تیغه وجود دارد که تمیز کردن در محل را آسان تر می کند. یک پروانه دیسکی از یک دیسک با تیغه های متصل تشکیل شده است. جریان شعاعی یکنواخت تری ایجاد می کند و در پراکندگی گاز استفاده می شود.
